Dlaczego precyzyjne instrumenty muszą być poddawane „obróbce na mokro”?

Po zakończeniu operacji precyzyjne narzędzia nie wykazują widocznych uszkodzeń i zgodnie z protokołem są wysyłane do Centralnego Działu Zaopatrzenia Sterylnego (CSSD).

Jednak gdy już rozpocznie się czyszczenie, zanieczyszczenia znajdujące się w złączach i ząbkach już wyschną, a długie i wąskie prześwity nie będą mogły zostać wypłukane do czysta. Czyszczenie, które można było wykonać za jednym razem, wymaga teraz wielokrotnego szczotkowania, płukania i nawadniania.

Problemem nie musi być koniecznie to, czy instrument został wyczyszczony – mógł już się zakorzenić w czasie oczekiwania na odbiór. W przypadku precyzyjnych narzędzi chirurgicznych o drobnych strukturach, wąskich prześwitach i skomplikowanych funkcjonalnych końcówkach jakość czyszczenia zależy nie tylko od metody czyszczenia, ale także od czynnika, który łatwo przeoczyć: czas .

Właśnie dlatego Standard przepływu pracy i oceny jakości precyzyjnych instrumentów chirurgicznych umieszcza „obróbkę wstępną po użyciu, przechowywanie zatrzymujące wilgoć i szybki odbiór” na samym początku całego łańcucha przetwarzania. Przygotowanie precyzyjnego instrumentu nie rozpoczyna się w momencie wprowadzenia go do wanny czyszczącej — rozpoczyna się w momencie zakończenia jego używania.

Po wyschnięciu zanieczyszczeń czyszczenie staje się zupełnie innym problemem

Kiedy krew, tkanki i wydzieliny pozostają na powierzchni narzędzia, stawach, ząbkach, szczelinach i światłach narzędzia zbyt długo, wilgoć stopniowo odparowuje, a zanieczyszczenia twardnieją, przylegając do skomplikowanych struktur. Zanieczyszczenia na powierzchniach zewnętrznych można zwykle wykryć i usunąć za pomocą szczotkowania, ale wąskie światła, małe szczeliny i ruchome złącza są trudne do bezpośredniej kontroli, a jeszcze trudniejsze do osiągnięcia przy użyciu narzędzi czyszczących.

Normy dotyczące instrumentów z precyzyjnym prześwitem wyraźnie wskazują, że gdy zanieczyszczenia wyschną, nie tylko utrudniają i spowalniają czyszczenie oraz zwiększają koszty przetwarzania, ale mogą również blokować prześwity i powodować korozję narzędzi, co jeszcze bardziej pogarsza ich funkcjonalność. Instrument docierający do CSSD „trochę spóźniony” może wywołać cały łańcuch dalszych problemów:

• Dłuższy czas szczotkowania, płukania i nawadniania
• Słaby przepływ światła lub całkowita blokada
• Pozostałości po czyszczeniu wymagające ponownego przetworzenia
• Korozja powierzchniowa lub osad na instrumencie
• Opóźnienia w kontroli, pakowaniu, sterylizacji i obrocie klinicznym

W przypadku instrumentów precyzyjnych stwierdzenie „w końcu zostało oczyszczone” nie cofa w pełni uszkodzeń, które mogły już powstać podczas oczekiwania.

Przygotowanie wstępne to nie tylko „szybkie płukanie”

Zgodnie z normą obróbka wstępna nigdy nie jest tak prosta, jak „czyszczenie natychmiast po użyciu” – jest ściśle powiązana ze strukturą instrumentu, materiałem, poziomem zanieczyszczenia i instrukcją obsługi producenta. Celem wstępnej obróbki nie jest osiągnięcie pełnego oczyszczenia w miejscu pielęgnacji; jego celem jest szybko usunąć widoczne zanieczyszczenia i zapobiec wyschnięciu pozostałości, tak aby możliwe było dokładne oczyszczenie później .

Niezwłocznie zajmij się widocznym zanieczyszczeniem powierzchni

Po użyciu instrumentu należy niezwłocznie usunąć widoczne zanieczyszczenia powierzchni, stawów, ząbków, szczelin i końcówek funkcjonalnych, postępując zgodnie z instrukcją obsługi i procedurami szpitalnymi. Należy to zrobić szybko i delikatnie — delikatnych krawędzi tnących, końcówek szczęk, soczewek i innych delikatnych elementów nie należy szorować ani uderzać tylko w celu usunięcia zanieczyszczeń, gdyż w przeciwnym razie instrument może zostać uszkodzony, zanim osiągnie CSSD.

Lumeny i kanały nawadniające wymagają więcej niż tylko wycierania

W przypadku instrumentów wyposażonych w prześwity, porty irygacyjne lub kanały wewnętrzne wycieranie ich zewnętrznej części jest zdecydowanie niewystarczające. Norma dotyczy oddzielnie precyzyjnych instrumentów ze światłem i wymaga wstępnej obróbki odpowiedniego światła lub kanału – w oparciu o strukturę instrumentu i instrukcję obsługi – aby zapobiec wysychaniu zanieczyszczeń wewnątrz światła. Nawet jeśli później wydaje się, że płyn przez nie przepływa, nie oznacza to, że światło jest czyste; natężenie przepływu, kompatybilność narzędzi i to, czy ścianka wewnętrzna została odpowiednio osiągnięta, to wszystko nadal ma znaczenie.

Zatrzymywanie wilgoci oznacza również ochronę instrumentu

Instrumentów precyzyjnych nie należy układać w stosy tylko po to, aby były wilgotne. Norma traktuje „zapobieganie wysychaniu zanieczyszczeń” i „ochronę konstrukcji instrumentu” jako części tego samego łańcucha: po wstępnej obróbce instrumenty należy utrzymywać w stanie wilgotnym, stosując metodę dostosowaną do instrumentu, a następnie umieścić w dedykowanej walizce lub pojemniku transportowym z wyściółką ochronną, stojakami lub mocowaniem. Ostre końcówki, funkcjonalne końcówki i delikatne elementy wymagają dodatkowej ochrony przed uderzeniami, ściskaniem, zginaniem lub przesuwaniem podczas oczekiwania i transportu, a małe części, takie jak śruby, uszczelki i podkładki, muszą być bezpiecznie umieszczone, aby nic się nie zgubiło, nie pomieszało ani nie zgubiło.

„Natychmiast” nie może być tylko zasadą — musi odnosić się do konkretnych instrumentów

Różne precyzyjne instrumenty mają różne struktury i wymagania, więc pojedyncza metoda lub ramy czasowe nie mogą objąć ich wszystkich. Norma na przykład nie kończy się na ogólnych wskazówkach dotyczących precyzyjnych instrumentów — zawiera także dedykowaną sekcję dotyczącą zrobotyzowanych instrumentów chirurgicznych da Vinci, zawierającą bardziej szczegółowe wytyczne dotyczące obróbki wstępnej i późniejszego czyszczenia portów, końcówek i prześwitów irygacyjnych. Określa, że należy zakończyć obróbkę wstępną i zbiórkę instrumentów da Vinci w ciągu 60 minut użytecznego.

Ten konkretny wymóg czasowy wskazuje na szerszą zasadę: „szybkie leczenie” nie może polegać na tym, że personel zinterpretuje je w sposób, jaki uzna za stosowny – w przepływ pracy dla każdego rodzaju instrumentu należy uwzględnić czas, metodę i odpowiedzialność. W praktyce oznacza to wyjaśnienie:

1. Kto jest odpowiedzialny za obróbkę wstępną po użyciu
2. Które obszary wymagają wycierania, płukania lub nawadniania
3. Jaką metodę zatrzymywania wilgoci zastosować
4. Kiedy należy zgłosić CSSD do odbioru
5. Co sprawdzić podczas przekazania odbioru
6. Jak zgłosić wysuszenie, zablokowanie lub uszkodzenie w przypadku wykrycia

W przypadku ogólnych instrumentów precyzyjnych, instrumentów ze światłem, instrumentów optycznych, instrumentów zasilanych i zrobotyzowanych narzędzi chirurgicznych odpowiedni proces przetwarzania określony w normie powinien być sprawdzany element po elemencie, a nie traktowany jedną, uniwersalną metodą.

Szybki odbiór nie może oznaczać tylko „wyślij go wkrótce”

Jeśli zespół kliniczny założy, że „narzędzia zostaną przetworzone po osiągnięciu CSSD”, podczas gdy CSSD założy, że „strona kliniczna powinna najpierw zakończyć leczenie wstępne” i nie ma między nimi jasnego podziału odpowiedzialności ani procesu przekazania, instrumenty mogą łatwo przegapić okno na właściwe leczenie, podczas gdy wszyscy czekają na kogoś innego. Na poziomie polityki należy ustalić kilka kwestii:

Odzwierciedla to przejście normy od „przebiegu przetwarzania” do „oceny jakości”: gdy pojawia się problem, reakcją nie jest tylko ponowne przetworzenie instrumentu, ale określenie, który etap w łańcuchu uległ awarii, aby ten sam problem nie powtarzał się.

Przybycie do CSSD to także nie koniec historii

Szybka obróbka wstępna i odbiór stwarzają jedynie lepsze warunki do późniejszego czyszczenia — nie oznacza to, że instrument może trafić bezpośrednio do sprzętu w momencie osiągnięcia CSSD. Zgodnie z wymaganiami normy dotyczącymi precyzyjnego przetwarzania instrumentów, po otrzymaniu instrumentu firma CSSD musi jeszcze wybrać odpowiednią metodę czyszczenia w oparciu o materiał, strukturę, tolerancję na wilgoć i ciepło oraz instrukcje producenta instrumentu. Instrumenty nadające się do demontażu należy rozłożyć do stanu odpowiedniego do oczyszczenia; małe elementy należy umieścić w koszyczkach o drobnych oczkach; instrumenty luminowane wymagają dostosowanych do ich specyfikacji szczotek czyszczących i odpowiednio podłączonej armatury irygacyjnej; złącza powinny być całkowicie otwarte, aby uniknąć nakładania się i martwych punktów. Wszystko to służy jednemu celowi — zapewnieniu, że roztwór czyszczący, przepływ wody i narzędzia czyszczące rzeczywiście dotrą do każdej części, która tego potrzebuje.

Po wyczyszczeniu narzędzia nadal należy szybko i dokładnie wysuszyć, dokładnie sprawdzając:

• Pozostałości w stawach, ząbkach i szczelinach
• Czy lumeny są czyste i niezakłócone
• Rdza, osad lub korozja na powierzchni
• Czy wszystkie komponenty są obecne i czy połączenia poruszają się swobodnie
• Czy końcówki szczęk zamykają się prawidłowo
• Stan krawędzi tnących, sprężyn, uszczelek i izolacji

Dla przypomnienia, norma wymienia oddzielnie kontrole czystości i kontrole funkcjonalności: punktem końcowym precyzyjnej obróbki instrumentu nie jest „zostało umyte” — potwierdza ono, że instrument jest czysty, nienaruszony strukturalnie i w pełni funkcjonalny.

Dlaczego te same problemy wciąż powracają?

Jeśli na instrumentach tej samej kategorii stale pojawiają się zaschnięte zanieczyszczenia, zablokowane światła lub nieudane kontrole czyszczenia, pierwotna przyczyna może w ogóle nie leżeć w etapie czyszczenia. Właśnie wtedy pomocne jest prześledzenie całego łańcucha przetwarzania, jak określa norma: czy obróbka wstępna miała miejsce natychmiast po użyciu, czy metoda obróbki wstępnej była dopasowana do struktury instrumentu, czy metoda zatrzymywania wilgoci była odpowiednia, czy odbiór został zgłoszony na czas, czy instrument był chroniony podczas transportu, czy demontaż i sortowanie zostały wykonane prawidłowo, czy szczotki czyszczące i armatura do irygacji zostały odpowiednio dopasowane oraz czy kontrola po czyszczeniu objęła złożone obszary.

Ten pełny tok rozumowania – od obróbki wstępnej i odbioru, poprzez czyszczenie, kontrolę i ocenę jakości – nie dotyczy tylko codziennych operacji. Sprawdza się również przy szkoleniu nowego personelu, tworzeniu wyspecjalizowanych przepływów pracy i badaniu pierwotnej przyczyny nieudanych kontroli czyszczenia.

Zamykające myśli

Pierwszy etap przygotowania precyzyjnego instrumentu nie odbywa się w misce do czyszczenia — ma miejsce w momencie, gdy instrument kończy się używać. Szybka obróbka wstępna zapobiega wysychaniu zanieczyszczeń na miejscu. Dzięki szybkiemu odbiorowi oczekiwanie na górze strumienia nie przerodzi się w problem z czyszczeniem w dalszej części strumienia. Kontrola po czyszczeniu potwierdza, że ​​instrument jest nie tylko czysty, ale także nienaruszony i gotowy do pracy.

[Przekaż oświadczenie]

Prawa autorskie należą do pierwotnego autora. Składamy hołd oryginalnemu autorowi! Jeśli media lub osoba fizyczna nie chcą, aby ich treści były powielane, możesz się z nami skontaktować, a my je natychmiast usuniemy! Dziękuję!