Monitorowanie skuteczności sterylizacji wysokociśnieniowych sterylizatorów parowych

Od lat w zwykłych placówkach opieki zdrowotnej do dezynfekcji stosowane są małe sterylizatory parowe, jednak nie ma skutecznej metody monitorowania ani standardu oceny skuteczności sterylizacji. Jakość dezynfekcji i sterylizacji materiałów medycznych w placówkach podstawowych od dawna stanowi źródło trudności dla personelu zajmującego się kontrolą infekcji.

Jakich wskaźników należy używać do oceny lub monitorowania skuteczności sterylizacji ciśnieniowego sterylizatora parowego (autoklawu), jak często należy przeprowadzać monitorowanie i jak dokładnie należy to robić?

Norma krajowa GB/T 30690-2014, „Metody monitorowania i wymagania oceny skuteczności sterylizacji małych sterylizatorów parowych”, uzupełnia system standardów dezynfekcji i higieny, rozwiązując kwestię metod monitorowania i wymagań oceny dla małych sterylizatorów parowych.

01 Małe sterylizatory parowe

Mały sterylizator parowy oznacza ciśnieniowy sterylizator parowy o pojemności komory nieprzekraczającej 60 litrów.

02 Ocena skuteczności sterylizacji ciśnieniowych sterylizatorów parowych

Sterylizator parowy ciśnieniowy należy poddać testowi po instalacji i przed oddaniem do użytku, po wymianie filtra HEPA lub naprawie podzespołów wewnętrznych oraz podczas corocznych testów konserwacyjnych. Elementy testu powinny obejmować co najmniej: badanie skuteczności sterylizacji, badanie B-D (małe sterylizatory parowe zwykle tego nie potrzebują), kalibrację manometru i zaworu bezpieczeństwa oraz kalibrację czujnika temperatury/ciśnienia (jeśli to konieczne).

Rutynowe monitorowanie małych sterylizatorów parowych dzieli się na dwa typy: monitorowanie biologiczne i monitorowanie chemiczne.

03 Monitoring biologiczny

Cykl typu B: dotyczy cykli sterylizacji wsadu opakowanego i nieopakowanego (wsad stały, wsad pusty, porowaty itp.). Umieść wskaźnik biologiczny na środku opakowania, które jest najtrudniejsze do sterylizacji, a następnie umieść to opakowanie w sterylizatorze w miejscu najtrudniejszym do sterylizacji. Po jednym cyklu sterylizacji wyjąć wskaźnik biologiczny, inkubować go i obserwować zmianę koloru.

Cykl typu N: używany wyłącznie w cyklach sterylizacji nieopakowanych ładunków stałych. Najlepiej zastosować samodzielny wskaźnik biologiczny, umieszczony w najtrudniejszym do sterylizacji miejscu sterylizatora. Jeżeli zamiast tego używany jest pasek zarodników, należy go zapakować w papierowo-plastikową torebkę przeznaczoną do sterylizacji, a następnie umieścić ją w miejscu najtrudniejszym do sterylizacji. Po jednym cyklu sterylizacji wyjąć wskaźnik biologiczny, inkubować go i obserwować zmianę koloru. Samodzielne wskaźniki biologiczne należy oceniać zgodnie z instrukcją produktu; po inkubacji przez określony czas, jeśli grupa badana, grupa kontroli dodatniej i grupa kontroli ujemnej wykazują zmianę koloru wymaganą przez instrukcję produktu, cykl sterylizacji zostaje zakwalifikowany; w przeciwnym razie jest niekwalifikowany.

Cykl typu S: używany do cykli sterylizacji specjalnych wsadów określonych przez producenta, w tym nieopakowanych wsadów stałych oraz co najmniej jednego z poniższych: wsadów porowatych, wsadów o małych porowatych paskach, wsadów pustych w środku, przedmiotów owiniętych pojedynczo i wsadów owiniętych wielowarstwowo. W zależności od rodzaju wsadu umieść wskaźnik biologiczny w odpowiednim wsadzie, a następnie umieść go w najtrudniejszym do sterylizacji miejscu sterylizatora. Po jednym cyklu sterylizacji wyjąć wskaźnik biologiczny, inkubować go i obserwować zmianę koloru.

04 Taśma wskaźnikowa substancji chemicznych i karty wskaźników chemicznych

Etapy monitorowania taśmy wskaźnika chemicznego:

1. Nałóż taśmę wskaźnika chemicznego na zewnątrz opakowania przeznaczonego do sterylizacji, a następnie umieść ją w ciśnieniowym sterylizatorze parowym.
2. Wybierz odpowiedni tryb sterylizacji w zależności od rodzaju sterylizowanego przedmiotu.
3. Po sterylizacji w temperaturze 121°C przez 20 minut należy obserwować, czy taśma zmieniła kolor w 100% (na wzorze pasków powinny znajdować się czarne ukośne paski), co oznacza, czy nastąpiła sterylizacja. Po kwalifikowanej sterylizacji na taśmie wskaźnikowej widoczne są czarne paski.

Kryteria oceny: jeżeli taśma wskaźnika chemicznego wykazuje kwalifikującą zmianę koloru, jest kwalifikowana; jeżeli zmiana koloru nie odpowiada normie, jest ona niekwalifikowana i partia wysterylizowanych przedmiotów nie może zostać wykorzystana. Przedmioty należy poddać ponownej sterylizacji, ponownie przetestować, a sterylizator sprawdzić i naprawić.

Etapy monitorowania karty wskaźników chemicznych (środka):

Umieść kartę wskaźnika chemicznego na środku każdego opakowania z produktami przeznaczonymi do sterylizacji; jeśli nie ma pakietu przedmiotów, umieść go w sterylizatorze w miejscu, które jest najtrudniejsze do sterylizacji. Po jednym cyklu sterylizacji należy wyjąć kartę wskaźnikową i obserwować zmiany jej koloru i kształtu.

Kryteria oceny: jeżeli wszystkie karty wskaźników chemicznych wykazują kwalifikującą zmianę koloru, partia jest kwalifikowana; jeżeli zmiana koloru nie odpowiada normie, jest ona niekwalifikowana i partia wysterylizowanych przedmiotów nie może zostać wykorzystana. Przedmioty należy poddać ponownej sterylizacji, ponownie przetestować, a sterylizator sprawdzić i naprawić.

Należy zauważyć, że oprócz potwierdzenia, że ​​wskaźnik zmienia kolor na kwalifikujący się po osiągnięciu wymaganej temperatury i czasu sterylizacji, konieczne jest również potwierdzenie, że nie zmienia koloru na kwalifikujący się, gdy nie zostanie osiągnięta wymagana temperatura i czas.

Częstotliwość monitorowania: każdą partię.

05 Test B-D

Test B-D, znany również jako test Bowiego-Dicka, służy głównie do badania skuteczności usuwania powietrza w sterylizatorach parowych z próżnią wstępną i jest ważnym miernikiem pozwalającym sprawdzić, czy sterylizator parowy z próżnią wstępną działa prawidłowo.

Małe sterylizatory parowe zazwyczaj nie muszą przechodzić testu B-D. Jeżeli wykonywany jest test B-D, można go wykonać w następujący sposób:

W przypadku pustej komory umieść pakiet testowy B-D na przednim dnie sterylizatora, w pobliżu drzwi i otworu wylotowego, w komorze nie powinny znajdować się żadne inne przedmioty poza pakietem testowym. Po zakończeniu cyklu testowego B-D wyjmij arkusz testowy B-D i obserwuj zmianę koloru.

Jeśli zmiana koloru jest jednolita (całkowicie jednolita), oznacza to, że usuwanie zimnego powietrza jest skuteczne i badanie zostało zaliczone. Jeśli arkusz testowy B-D wykazuje nierównomierną zmianę koloru, z jasną plamą pośrodku, nierównymi białymi plamami lub jednolitym srebrnoszarym połyskiem, oznacza to pozytywny wynik testu B-D. W takim przypadku należy zbadać przyczynę niepowodzenia testu B-D i sterylizatora nie można ponownie używać, dopóki nie przejdzie on pomyślnie testu B-D.

Cykl testowy B-D jest zazwyczaj ustalany na podstawie zaleceń producenta wraz z oceną ryzyka sterylizatora i powinien być testowany przynajmniej raz w roku; niektóre laboratoria zalecają przeprowadzanie testów przynajmniej raz na 3 miesiące (w przypadku sterylizatorów parowych z próżnią pulsacyjną lub ciśnieniową z próżnią wstępną).

[Oświadczenie o ponownym wysłaniu]

Prawa autorskie należą do pierwotnego autora. Składamy hołd oryginalnemu autorowi! Jeśli media lub osoba fizyczna nie życzą sobie, aby ich treści były przedrukowywane, mogą się z nami skontaktować, a my je natychmiast usuniemy! Dziękuję!